Totaal eiwit: normaalwaarden en wat een afwijkende waarde betekent

Totaal eiwit meet de gecombineerde hoeveelheid albumine en globulines in het bloed, de twee belangrijkste eiwitgroepen. Albumine houdt vocht in de bloedvaten vast en vervoert stoffen zoals hormonen en medicijnen. De globulines omvatten antistoffen en transporteiwitten die het afweersysteem ondersteunen.

De test maakt meestal deel uit van een uitgebreid metabool panel en wordt weergegeven in gram per liter. Omdat twee fracties bij elkaar worden opgeteld, kan een normaal totaal eiwit toch een verschuiving tussen beide verbergen. Een afwijkende uitslag wordt daarom vaak gevolgd door een aparte meting van albumine en globulines.

De normaalwaarden voor volwassenen liggen ongeveer tussen 60 en 80 g/l, al hangt de precieze referentie af van het laboratorium.

Totaal eiwit geeft een brede eerste indruk van voeding, leverfunctie, nierfunctie en afweer, omdat al deze factoren bepalen hoeveel eiwit er in het bloed circuleert.

Een laag totaal eiwit kan passen bij een eiwitarm voedingspatroon, een lever die minder albumine aanmaakt, een nier die eiwit via de urine verliest, of een darm die minder opneemt. Een hoog totaal eiwit komt minder vaak voor en kan samengaan met uitdroging of langdurige ontsteking, waarbij het lichaam extra globulines aanmaakt.

Omdat de waarde een optelsom is, geeft ze zelden op zichzelf een diagnose. Ze laat vooral zien of het zinvol is om de afzonderlijke eiwitfracties verder te onderzoeken.

Testen kan worden aanbevolen als onderdeel van routinematige gezondheidsscreening, bij het evalueren van onverklaard gewichtsverlies of oedeem, tijdens onderzoek naar lever- of nierziekten, of wanneer chronische infectie of immuunstoornissen worden vermoed.